حضور و جایگاه ارگونومی
ارگونومی در سازمان‌ها و ادارات: کار در یک محیط اداری اغلب به عنوان کار با ریسک پایین و کم خطر در نظر گرفته می‌شود در حالی که کارکنان اداری در مواجهه با ریسک فاکتورهایی از قبیل فعالیت‌های طولانی مدت با حرکات تکراری زیاد، بدون تحرک، کار کردن در وضعیت‌های بدنی نادرست به علت طراحی نامناسب ایستگاه کاری، سطح بالای تمرکز، بار کاری زیاد، شرایط نامناسب محیطی (دما، روشنایی و صدای نامطلوب) و فاکتورهای روانی-اجتماعی می‌باشند. مهم‌ترین مشکلات ناشی از این ریسک فاکتورها شامل اختلالات اسکلتی-عضلانی (MSDs)، استرس و فشار روانی و خستگی بینایی می‌باشد.
ارگونومی اداری به مطالعه تعاملات انسان با محیط‌های اداری پرداخته و با طراحی مناسب محیط اداری، به پیشگیری از اختلالات اسکلتی- عضلانی، حفظ سلامت جسمی و روانی کارکنان و افزایش بهره‌وری سازمانی می‌پردازد.
طراحی ارگونومی اداری شامل موارد زیر می‌باشد:
سازمان: طراحی شغل و برنامه کاری
محیط اداری: روشنایی، دما، صدا، رنگ و طراحی چیدمان اداره (layout)
ایستگاه کاری: مبلمان، صندلی، ملزومات، سخت افزار و نرم‌افزار
کارکنان: ویژگی‌های فردی
ارگونومی در صنایع تولیدی: در صنایع تولیدی، محدوده‌ی وسیعی از مشاغل (از کارهای مدیریتی گرفته تا کارکنانی که به طور مستقیم در تماس با کار و تولید محصول می‌باشند) موجود می‌باشد. با توجه به شرایط کاری در صنایع، ریسک فاکتورهای متعددی از قبیل کارهای سخت بدنی، شرایط نامناسب محیطی (سرما، گرما، روشنایی کم، صدا و ارتعاش)، ضریب ایمنی پایین، اعمال نیرو در وضعیت‌های نامناسب بدنی به مدت طولانی، حمل دستی بار، نوبت کاری، ایستادن یا نشستن‌های طولانی مدت، فقدان کنترل کارکنان بر روی نتیجه کار و روابط مدیریت و سرپرست با کارکنان وجود دارد. مهم‌ترین مشکلات ناشی از این ریسک فاکتورها شامل اختلالات اسکلتی-عضلانی (MSDs)، فرسودگی شغلی (خستگی جسمی و روانی مزمن)، افزایش میزان حوادث، کاهش کارایی کارکنان و در نتیجه کاهش بهره‌وری صنایع می‌باشد.
ارگونومی در این صنایع، تعاملات انسان (به عنوان جزئی از یک سیستم) با کل سیستم کاری را مورد مطالعه قرار می دهد و سیستم کاری را متناسب با تواناییها، قابلیتها و محدودیتهای انسان طراحی می کند که از طرفی سلامت، راحتی و آسایش انسان را حفظ و ارتقاء دهد و از طرف دیگر بهره‌وری صنایع را بهبود بخشد.
ارگونومی در صنایع فرآیندی: با توجه به اهمیت بسزایی که این نوع از صنایع در پیشبرد اهداف صنعتی و اقتصادی هر جامعه دارد و از طرفی به دلیل پیچیدگی‌های خاصی که در سیستم‌های کاری صنایع فرآیندی وجود دارد، لذا بر اساس خط مشی شرکت بهبود کار پایدار، ارگونومی در این صنایع به صورت مجزا مورد توجه قرار گرفته است. صنایع فرآیندی با توجه به ماهیت کاری‌شان، تنوع بسیار زیادی از کارها را در بر می‌گیرند که هم کارهای فیزیکی و هم کارهای شناختی را شامل می‌شود. از مهم‌ترین ریسک فاکتورها در این صنایع، اعمال نیرو در وضعیت‌های نامناسب بدنی، نوبت کاری، شرایط جوی نامناسب، تمرکز حواس پایین (بار فکری زیاد) و نشستن‌های طولانی مدت در اتاق کنترل می‌باشد که منجر به مشکلاتی از قبیل اختلالات اسکلتی-عضلانی (MSDs)، استرس شغلی، افزایش میزان خطای انسانی و بروز حوادث فاجعه آمیز می‌شود.
با استقرار و پیاده سازی اصول ارگونومی در این صنایع می‌توان فضای کاری اپراتورهای اتاق کنترل و همچنین اپراتورهای سایت (کارکنان عملیاتی) را در راستای حفظ سلامتی و ایمنی کارکنان، کاهش بروز خطای انسانی و در نتیجه افزایش بهره‌وری و کاهش رخداد حوادث، طراحی کرد. 
ارگونومی در مشاغل خدماتی: این گونه مشاغل شامل خدمات درمانی، آتش نشانی، پلیس، نیروهای نظامی، حمل و نقل، شهرداری، آب و فاضلاب و تمامی مشاغلی که باید به‌صورت شبانه روزی و 24 ساعته ارائه خدمات کنند، می‌باشد. با توجه به اهمیت و نقش این مشاغل برای ارائه خدمات با کیفیت مناسب و به‌صورت شبانه روزی به جامعه، شاغلان نوبت کار باید ساعات شب را در بیداری بسر برند و علاوه بر آن با توجه به ماهیت غیرقابل پیش بینی مشاغل، حجم کار زیاد، سر و کار داشتن با شرایط  بحرانی افراد جامعه، نشستن یا ایستادن‌های طولانی مدت هنگام انجام وظیفه، فقدان حمایت‌های روانی، گوش به زنگ بودن و ارائه خدمات لازم در شرایط بحرانی، به عنوان حرفه‌های تنش  زا شناخته می‌شوند.
شاغلان در معرض ابتلا به مشکلات سلامتی جسمی و روانی از قبیل استرس شغلی، فرسودگی شغلی، خستگی مزمن، مشکلات خانوادگی و اجتماعی و مشکلات بهداشتی (کم خوابی، گوارشی و عروقی) ناشی از نوبت کاری و اختلالات اسکلتی-عضلانی در نواحی مختلف بدن می‌باشند. ارگونومی در این مشاغل با مناسب سازی محیط کار از نظر شرایط فیزیکی و محیطی، طراحی برنامه‌های نوبت کاری، آموزش پرسنل در زمینه نوبت کاری و آموزش راهکارهای افزایش رضایت شغلی و کاهش استرس شغلی و آموزش نحوه صحیح اعمال نیرو و حمل دستی بار، در حفظ سلامتی کارکنان و افزایش کیفیت ارائه خدمات به جامعه مؤثر واقع می‌شود.

ارگونومی و شاخه‌های آن
ارگونومی، به بیان ساده روشی است که نیازها، توانایی‌ها و محدودیت‌های جسمی و ذهنی انسان را کانون اصلی طراحی محصولات مورد استفاده، مشاغل و محیط اطراف او قرار می‌دهد، تا ضمن تأمین آسایش، سلامت و ایمنی، موجب افزایش کارایی او  گردد.
دانش ارگونومی (که در ایلات متحده آمریکا، مهندسی عوامل انسانی نیز نامیده می‌شود) پنجاهمین سالگرد تولد خود را در سال 1999 میلادی جشن گرفت. باوجوداین، مطالعه اثر متقابل انسان و محیط کارش، در مکتوبات اوایل قرن شانزدهم میلادی نیز دیده می‌شود. 
حتی واژه ارگونومی، متشکل از دو کلمه یونانیِ  "آرگون" به معنای " کار" و "نُموس" به معنای " قانون"، در سال 1857 میلادی به منظور تأکید بر علمِ کار ابداع گردیده بود. اما همان‌طور که اشاره گردید، کمی بیش از نیم قرنِ پیش، زمانی که در جنگ جهانی دوم، دانشمندان،  سیستم‌های پیشرفته، اما در مجموع کم فایده‌ای را به دلیلِ در نظر نگرفتنِ شرایط نظامیانِ استفاده کننده طراحی کردند، ارگونومی در قالب یک دانش حائز اهمیت مطرح گردید. با گذشت زمان این مطلب آشکارتر گشت که افزایش کارایی و ایمنی در محصولات و سیستم‌ها، منوط به در نظر گرفتن طیف وسیعی از عوامل محیطی و انسانی است، که این آگاهی، دانش ارگونومی را در طول سالیان به جایگاه امروزی خود سوق داده است.
ارگونومی به عنوان یک دانش نو پا، تکیه بر تحقیقاتِ انجام گرفته در بستر علومی نظیر روانشناسی، فیزیولوژی، آناتومی، بیومکانیک، طراحی و آنتروپومتری (علم اندازه گیری ابعاد بدن) دارد. به همین دلیل امروزه شاهد مشارکت و تعامل طیف گسترده ای از تخصص ها، به طور مثال مهندسی صنایع، طراحی صنعتی، مهندسی ایمنی، شاخه های مختلف علوم پزشکی و پیرا پزشکی، روانشناسی و معماری، در پیشرفت و گسترش روز افزون این دانش هستیم.
به طور کلی، بررسی دقیقِ فعالیتهای جسمی و ذهنی انسان بر اساس ارتباط او با محیط اطراف، زمینه اصلی تمامی مطالعات ارگونومیک می باشد. بر این اساس حیطه های تخصصی در بستر این علم را می توان به شرح زیر تعریف نمود :
ارگونومی فیزیکی، که عموما تمرکز بر خصوصیات بیومکانیکی، آناتومیک، فیزیولوژیک و آنتروپومتریک انسان دارد. این شاخه از دانش ارگونومی همچنین تأثیر عوامل فیزیکی محیطی (مانند گرما، نور، صدا و لرزش) را بر کارایی و عملکرد افراد، مورد بررسی قرار می دهد. مشارکت در طراحی محیط های کاری اداری و صنعتی، و همچنین محصولات و لوازم مورد استفاده افراد جامعه، از جمله پروژه های مرتبط با این شاخه می باشند.
از طرف دیگر،ارگونومی شناختی اساساٌ متمرکز بر فرایندهای ذهنی و فعالیتهای مغزی انسان از قبیل حافظه، درک و استدلال به دلیل تأثیر آنها بر اثر متقابل میان انسان و محیط می باشد. متخصصینِ این شاخه در زمینه طراحی وب سایتها و نرم افزارها، پیشگیری و کاهش استرس، و افزایش بازدهی ذهنی افراد در محیط های کاری قادر به ارائه مشاوره و راهکارهای ارگونومیک می باشند.
در عین حال ارگونومی سازمانی (اجتماعی) مشخصا تاکید برسازماندهی افراد و مشاغل جهت دستیابی به حداکثر کارائی در یک مجموعه مشخص دارد. در این راستا متخصصین از طریق مطالعه الگوها و ساعت های کاری، چیدمان کارکنان در تیم ها و گروه های زیر مجموعه یک سیستم و عواملی از این قبیل، نسبت به تغییرات مورد نیاز پیشنهاداتِ خود را ارائه می دهند.
و نهایتا ارگونومی سیستمی به عنوان موفق ترین روشِ تحلیل، طراحی و ارزیابی، سه شاخۀ فیزیکی، ادراکی و سازمانیِ دانش ارگونومی را به صورت یکپارچه و هماهنگ در اختیار می گیرد. البته در سالهای اخیر زیر شاخه های دیگری چون ارگونومی قانونی، ورزشی، تفریحی، توانبخشی و غیره در بستر دانش ارگونومی تعریف و زمینه ساز انجام تحقیقات گسترده تر گردیده اند.

نشانگان تونل کارپال؛ علل و راه‌حل
علائم با سوزش، بی حسی و مورمور شدن انگشتان دست شروع می‌شود. ممکن است فرد نیمه شب بر اثر خواب رفتن دست و بی حسی آن بیدار شود. تکان دادن دست و قرار دادن دست در آب اوضاع را کمی بهتر می‌کند، اما سیر بیماری هنوز ادامه دارد. بعد از چند ماه یا چند هفته دست دچار ضعف شدید می‌شود و انگشتان حتی نمی‌توانند سبک‌ترین اشیا را بگیرند و نگه دارند و دست قدرت خود را از دست می‌دهد.
این سلسله اتفاقات ناخوشایند ممکن است هرکدام از ما را بترساند و ما  را درباره استفاده همیشگی از دستانمان نگران کند. لازم نیست حتماً نوازنده پیانو یا یک تایپیست حرفه‌ای باشیم تا ابتلا به این بیماری ما را از کار بیکار کند. بر اثر ابتلا به بیماری و از بین رفتن قدرت انعطاف انگشتان، غذا خوردن، مسواک زدن و حتی لباس پوشیدن تقریباً غیر ممکن می‌شود. خانم‌های خانه‌دار مراقب باشند
هرچند این عارضه بیشتر در شغل‌های خاصی دیده می‌شود اما این بیماری فقط مربوط به شاغلان نیست و خانم‌های خانه‌دار هم باید مراقب باشند. انجام کارهای خانه می‌تواند باعث به وجود آمدن نشانگان تونل کارپال شود. طبق نتایج مطالعه‌ای که در سی کشور و سه ایالت کانادا طی یک دوره سی ماهه انجام شده، مشخص شده است  15.9 درصد موارد جدید نشانگان تونل کارپال مربوط به خانم‌های خانه‌دار بوده است.
جورج فالن، جراح امریکایی سال 1996 درباره نشانگان تونل کارپال مقاله‌ای منتشر کرد که در آن زمان، بزرگ‌ترین تحقیق در این رمینه بود. فالن نتیجه 17 سال درمان و بررسی این بیماری در بین 439 بیمار و 654 دست را در این مقاله ارائه داده بود. طی این تحقیقات او متوجه شد بیشتر افراد در میانسالی دچار این عارضه می‌شوند. 243 نفر از این 439 نفر در محدوده سنی 40 تا 59 سال بودند. 236 نفر از بیماران نیز خانه‌دار و آشپز بودند یا بیش از حد کار می‌کردند. همچنین فالن به تأثیر جراحی در درمان و بهبود بیماران اشاره کرد. از میان 177 بیماری که عمل جراحی انجام داده بودند تنها دو نفر نیاز به عمل مجدد داشتند.
تونل کارپال چیست؟
تونل کارپال، لوله‌ای در مچ است که عصب میانی در آن قرار دارد. این عصب به انگشت شست و قسمتی از کف دست که منتهی به این انگشت می‌شود، انگشت اشاره، انگشت میانی و  نیمی از انگشت سوم حس می‌دهد. وقتی مچ دست در حالت بدی قرار بگیرد فضای کافی برای عصب مدیان وجود ندارد و به این عصب فشار وارد می‌شود.  همچنین وقتی این لوله ملتهب شود و آسیب ببیند، به عصب هم صدمه وارد می‌آید که باعث سوزش و خارش، کرخ و بی‌حس شدن، ضعف یا درد در انگشت‌ها می‌شود.
چه کسانی مبتلا می‌شوند؟
بیشتر افراد در 30 تا 60 سالگی دچار این عارضه می‌شوند. همچنین شیوع این بیماری در زنان بیشتر از مردان است، به طوری که زنان پنج برابر بیشتر از مردان به این بیماری مبتلا می‌شوند. این حالت ممکن است به دلیل تغییرات هورمونی و به هم خوردن تعادل مایعات بدن اتفاق بیفتد.
برخی شرایط مانند بارداری و برخی بیماری‌ها مانند  پرکاری تیروئید، فشار خون بالا، پوکی استخوان، چاقی و دیابت هم با ابتلا به نشانگان تونل کارپال ارتباط دارند.
نکته بسیار مهم در این عارضه شناخت و تشخیص سریع است. اگر بیماری زود شناخته و تشخیص داده شود، به طور کامل و با موفقیت درمان می‌شود. راه‌های مختلفی برای تشخیص این بیماری وجود دارد که از جمله آنها تست تینل، تست فالن و الکترومیوگرافی است.
تست فالن به این صورت است که به مدت 60 ثانیه مچ دست را به‌طور کامل خم می‌کنند  و در صورت ابتلا به این عارضه بی‌حسی، سوزش و ضعف در دست به وجود می‌آید
علائم نشانگان تونل كارپال: بهتر است علائم این بیماری را بشناسید تا در صورت وجود آنها سریعاً به پزشک مراجعه کنید تا نسبت به تشخیص و درمان به موقع اقدام کند. 
ضعف یا بی حسی در یک یا هر دو دست
مورمور شدن، سوزش و خواب رفتن انگشتان یک یا هر دو دست
درد شدید دست به خصوص در ناحیه مچ دست
پخش شدن درد تا ناحیه آرنج
اختلال در حرکت انگشتان
کاهش قدرت حمل وسایل و اشیا مانند کیف دستی
در موارد شدید، تحلیل رفتن و ضعف در بافت ماهیچه‌ای اطراف شست
درمان نشانگان تونل كارپال: خوشبختانه این بیماری دردناک قابل درمان است. روش‌های مختلفی برای درمان این بیماری وجود دارد. اولین اقدام درمانی، ممکن است بستن انگشت‌ها با آتل یا نوارهای مخصوص به مدت چند هفته شب هنگام زمان خواب باشد.
اگر نتیجه موفقیت آمیز نباشد، در طول روز هم بستن این نوارها و آتل توصیه می‌شود. در مرحله بعد، ممکن است درمان‌های دارویی آغاز شود. برای این منظور معمولاً مسکن‌هایی مثل ایبوپروفن و ناپروکسن تجویز می‌شود. می‌توان کورتیکواستروئید نیز کنار تونل کارپل تزریق کرد تا از التهاب کاسته شود. علائم معمولاً با درمان‌های دارویی بهبود پیدا می‌کند، اما نهایتاً 50 درصد موارد نیاز به جراحی دارد. جراحی تا 85 درصد موفقیت آمیز است

گرماواثرات آن درمحيط كار
مقدمه
كارگراني كه كارهاي سخت بدني انجام مي دهند ، كارگران مشاغلي مانند ريخته گري ، ذوب فلزات ، بلورسازي ، كشاورزي و....بخصوص در مناطق گرمسير يا در فصول گرم در معرض عوارض وآسيب هاي ناشي از گرما قرار دارند.
دماي بدن انسان در حالت طبيعي 5/37 درجه سانتيگراد بوده وتغييرات دماي بدن بيش از دو درجه كمتر يا بيشتر مي تواند اختلا لات شديد عملكرددستگاههاي بدن وحتي مرگ را موجب شود.
تبادل حرارت بدن با محيط
تبادل حرارت در ميزاني متناسب با گرماي حاصل از سوخت و سازو شرايط محيطي انجام مي گيرد:
+S = +M + C+ R + K + D - E
هميشه از راه سوخت و ساز گرما در بدن توليد (+M)و از راه تبخير ازدست مي دهد (- E) واز راههاي جابجايي (+ C) و تابش (+ R) و هدايت (+ K) و تنفس و غذا و نوشيدني ها و دفع مواد زايد (+ D) گرما به بدن مي رسد يا دفع مي گردد. افزايش يا كاهش مستقيم گرماي دريافت شده بوسيله بدن و گرماي دفع شده از بدن ،ذخيره گرمايي (S) را در بدن بوجود مي آورد.
موارد مانع توليد يا تبخيرعرق
مواردي كه مانع توليد يا تبخير عرق مي شوند وحساسيت را نسبت به آسيب هاي گرمايي افزايش مي دهد عبارتند از:چاقي، بيماري پوستي ، كاهش فشار خون ، بيماريهاي قلبي، كاهش فشار خون ، مصرف الكل، داروهاي كاهش دهنده تعريق و كاهش جريان خون پوست ( مثل آتروپين، فنوتيازينها، ديورتيك ها، آنتي هيستامين، بتابلوكرها000) عفونت ، سرطان، سوء تغذيه وبيماريهايي كه موجب ناتواني وضعف جسماني مي گردند.
سن و جنس نيز بر حساسيت فرد نسبت به آسيب هاي ناشي از گرما تاثير مي گذارند اصولا پس از 40 سالگي ،شروع تعريق به تعويق افتاده ،حجم عرق كاهش مي يابد وسيستم قلبي – عروقي توانايي كمتري براي تطابق پيدا مي كند زنان نيز شرايط كاري مساوي توانايي كمتري براي كار در محيط گرم دارند.
عوارض ناشي از گرما
عوارض ناشي از گرما به دو گروه تقسيم ميشود:
گروه اول: عوارض خفيف كه شامل سوختگي پوست و جوشهاي گرمايي است جوشهاي گرمايي به علت بسته شدن غدد عرق ايجاد مي شود.
گروه دوم، عوارض شديد مي باشد وشامل كرامپ گرمايي ، گرمازدگي و خستگي گرمايي مي باشد.
الف-كرامپ گرمايي(Heat Cramps)
اين بيماري در اثر عرق زياد واز دست دادن آب و الكتروليتهاي بدن بخصوص سديم مي باشد. كارگر به سردرد و سرگيجه خفيف دچار مي شود و در آغاز بصورت ناگهاني همراه با دردهاي شديد، ابتدا در ماهيچه هاي دست و بازو و سپس در ماهيچه هاي پا وشكم شروع مي گردد. درد مرتباً زياد شده و در حالت بسيار شديد ممكن است گرفتگي (اسپاسم) كارپوپدال كه نوعي گرفتگي انگشتان دست و پا مي باشد نيز ديده شود.
براي درمان بايستي شخص را به محيط خنك انتقال داده وبه او مايعات به صورت وريدي ياخوراكي(يك چهارم قاشق چاي خوري نمك دريك ليوان آب)رسانده شود.
ب-گرمازدگي( Heatstroke)
گرمازدگي دراثراختلال ناگهاني وحادسيستم تنظيم دماي بدن بوجودمي آيدكه شخص در يك محيط بسيارگرم براي مدت زمان طولاني قرارگيرد ومشغول به انجام كار سنگيني نيز باشد. دراين حالت مكانيسم هاي بدن براي تثبيت وآزادسازي دماي بدن بامشكل روبرومي شود ودرجه حرارت داخلي بدن به سرعت افزايش مي يابد (تا حد 43-40درجه سانتيگراد) وبه
سطحي مي رسد كه باعت آسيب مغزمي شود.
آغاز بيماري گرمازدگي ناگهاني بوده و بيمار بيهوش مي گردد. پوست بيمار بسيار گرم وخشك ، نبض كند و درجه حرارت مقعد در حدود 42تا 45 درجه سانتيگراد مي باشد
پيچاندن شخص در حوله يا ملحفه هاي مرطوب سرد، غوطه ور ساختن بدن در حمام آب سرد نيز از جمله اقداماتي است كه بايد صورت گيرد.
پ-خستگي ناشي ازگرما(Heat exhaustion)
شايعترين عارضه گرمايي است و به آن ضعف گرمايي نيز اطلاق مي شود اين حالت بر اثر از دست دادن مقدار زيادي آب و الكتروليت از طريق تعريق زياد به دنبال قرار گرفتن در هواي گرم ومرطوب اتفاق مي افتد در اين عارضه شروع بيماري بسيار آهسته بوده وبيمار از ضعف خستگي سردرد سرگيجه شكايت مي كند . معمولاعلايمي چون اسهال تهوع واستفراغ نيز وجود دارد پوست فرد مرطوب و درجه بدنش در حدود 5/39 درجه سانتيگراد مبياشد نبض وي كند و ضعيف بوده و فشار خون كاهش مي يا بد.
بهترين درمان در صورت نداشتن تهوع واستفراغ خوراندن آب ومايعات واستفاده از كمپرس سرد توسط حوله مرطوب ميباشد بالا بودن پاهاي بيمار نيزكاهش فشار خون وضعيتي را بهبود مي بخشد.

پيشگيري از خطرات ناشي از گرما
1- استفاده از لباس هاي رنگ روشن سبك راحت وگشاد واز جنس نخ وازپوشيدن لباسهاي از جنس نايلوني يا پلاستيكي خودداري گردد.
2- تهويه عمومی مناسب.
3- برنامه منظم كارواستراحت.‌
4- كاهش فعاليت جسمانسی كارگران.
5- در دسترس قرار دادن آب خنك و گوارا.
6- تهيه ودراختيارقراردادن ميوه هايي كه با نمك خورده مي شوند مانند گوجه سبز، خيار، گوجه فرنگي، پرتغال ترش جهت جبران نمك و جلوگيري از كرامپ عضلاني.
7-كاهش مدت زمان كار در فصول گرم.
8- حذف غذاهاي پركالري و گرمازا مانند شيرو مايعات داغ مانند چاي در ساعات اوج گرما.
9- استفاده از يك برنامه خوب طراحي شده و كاربردي تطابق با گرما.
10- آموزش كارگران در مورد روشهاي انجام كار به طرق ايمن و بهداشتي در فصول گرما.
11- انجام معاينات ادواري و قبل از استخدام و بيماريابي پزشكي در بين كارگران به منظور شناسايي افرادي كه تحمل كمي نسبت به گرما داشته و يا در وضعيت جسمي مناسبي قرار ندارند.