ضمیمه C- معیار نمونه‌برداری مبتنی بر انتخاب سایز ذرات هوابرد       
حد مجاز مواجهه ذرات سیلیس آزاد کریستالی در ابعاد و اندازه معینی پیشنهاد گردیده است و از سال‌های قبل مشخص گردیده که ارتباط معنی‌داری بین بیماری سیلیکوزیس و غلظت جرمی ذرات قابل تنفس سیلیس آزاد کریستالی وجود دارد. در حال حاضر کمیته فنی با تکیه بر دو اصل ذیل در حال بررسی مجدد سایر مواد شیمیایی است که به‌صورت ذره در محیط کار منتشر می‌گردند:
1) برای هر ماده شیمیایی که بر سلامت انسان مؤثر است اندازه ذرات نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.
2) غلظت جرمی ذرات مزبور در حد مجاز مواجهه مجاز تأثیرگذار است. 
حد مجاز مواجهه بر اساس اندازه و ابعاد ذرات به سه شکل بیان می‌شود:
1) حد مجاز مواجهه ذرات قابل تنفس IPM-OEL مربوط به مواد شیمیایی است که در صورت ته‌نشین شدن در هر قسمت از دستگاه تنفسی، مخاطره آمیز هستند.
2)حد مجاز مواجهه ذرات توراسیکی TPM-OELشامل آن دسته از مواد شیمیایی است که در صورت ته‌نشین شدن در هر قسمت از راه‌های هوایی ریه و ناحیه تبادل گازی ایجاد مخاطره می‌کنند. 
3) حد مجاز مواجهه ذرات قابل استنشاق RPM-OEL شامل آن دسته از مواد شیمیایی است که در صورت ته‌نشین شدن در ناحیه تبادل گازی(کیسه هوایی ریه) ایجاد مخاطره می‌کنند. بیان کمی سه گروه از ذرات فوق‌الذکر بر طبق روابط زیر می‌باشد:
الف) توده ذرات قابل تنفس: شامل ذراتی می‌شود که گرفته شدن آنها بر اساس راندمان جمع‌آوری زیر بدون در نظر گرفتن موقعیت نمونه‌بردار نسبت به مسیر جریان باد می‌باشد:
برای ذراتی که for 0 < dae < 100 µm باشد. 
که در رابطه فوق (IPM (dae بازده جمع‌آوری ذرات با قطر آئرودینامیکی و (dae  قطر آئرودینامیکی ذرات برحسب میکرومتر می‌باشد.


       مهم‌ترین تغییر اعمال شده مربوط به این بخش از ذرات تغییر قطر میانه از 3/5 به 4 میکرومتر می‌باشد. این مطلب با پروتکل سازمان بین‌المللی استاندارد و کمیته تدوین استانداردهای اروپا(ISO/CEN) تطابق دارد. در حال حاضر هیچ تغییری برای اندازه‌گیری ذرات قابل استنشاق با سیکلون نایلونی 10mm در دبی 1.7L/min توصیه نمی‌شود. دو آنالیز انجام شده بر روی داده‌های موجود نشان داده است که دبی 1.7L/mi به سیکلون نایلونی 10mm اجازه می‌دهد که تقریب صحیحی از غلظت ذرات قابل استنشاق را به نسبت یک نمونه‌گیر ایده آل ذرات قابل استنشاق فراهم نماید. بازده جمع‌آوری سایزهای مختلف ذرات با کسر جرمی هر یک در جداول زیر ارائه شده است:   

منابع مورد استفاده:

References

American Conference of Governmental Industrial Hygienists (ACGIH®): Particle SizeSelective Sampling in the Workplace. ACGIH®, Cincinnati, OH (1985

American Conference of Governmental Industrial Hygienists (ACGIH®): Particle SizeSelective Sampling for Particulate Air Contaminants. JH Vincent (Ed.) ACGIH®, Cincinnati, OH (1999

Bartley DL: Letter to J Doull, TLV®-CS Committee, July 9, 1991

European Standardization Committee (CEN): Size Fraction Definitions for Measurement of Airborne Particles. CEN EN481:1993. CEN, Brussels (1993

International Organization for Standardization (ISO): Air-Quality—Particle Size Fraction Definitions for Health-Related Sampling. ISO 7708:1995. ISO, Geneva (1995

Lidén G; Kenny LC: Optimization of the performance of existing respirable dust samplers. Appl Occup Environ Hyg 8(4):386–391 (1993

Soderholm SC: Proposed international conventions for particle size-selective sampling. Ann Occup Hyg 33:301–320 (1989

ضمیمه B: ذرات (نامحلول یا با انحلال پذیری ضعیف) که در جای دیگر مشخص نشده‌اند 

الف- ذره فاقد OEL کاربردی باشد. 
ب- ذره باید در آب (ترجیحا در مایعات موجود در ریه‌ها) (نامحلول یا انحلال پذیری کمی داشته باشد. 
ج- سمیت ذره کم باشد.(سمیت سلولی و ژنتیکی نداشته باشد و به عبارت دیگر هیچ گونه واکنش شیمیایی با بافت ریه نداده، پرتوهای یون‌ساز تابش نکرده، باعث حساسیت زایی ایمونولوژیکی نشده یا باعث اثرات سمی به جز التهاب یا مکانیسم اشغال ریه نشود). باور این کمیته بر آن است که ذراتی که از لحاظ بیولوژیکی خنثی، نامحلول یا دارای انحلال ـ  پذیری کم باشند، ممکن است دارای اثرات زیان آور باشند و توصیه می‌شود که غلظت ذرات قابل استنشاق  هوابرد آنها در مقادیر کمتر از 3mg/m3 و غلظت ذرات قابل تنفس آنها کمتر از 10mg/m3 حفظ شود تا زمانی که حدود مجاز اختصاصی برای آنها تعیین شود.

ﺿﻤﯿﻤﻪ A: ﺳﺮﻃﺎن زاﯾﯽ      APPENDIX A: Carcinogenicity 
امروزه جامعه به مواد شیمیایی و فرایندهای صنعتی که باعث سرطان یا افزایش ریسک ابتلا به سرطان می‌شوند، توجه و حساسیت روزافزونی دارد. روش‌های بسیار پیچیده ارزیابی بیولوژیکی و استفاده از مدل‌های پیچیده ریاضی برای تعیین سطح ریسک سرطان زایی عوامل مختلف در بین شاغلین، منجر به تفاسیر و اختلاف نظرهایی در بین متخصصان جهت تعیین قابلیت سرطان زایی و یا اینکه حداکثر مقدار مجاز مواجهه با آنها شده است. با در نظر گرفتن جنبه‌های مختلف روش طبقه بندی قابلیت سرطان زایی عوامل مختلف ارائه شده توسط ACGIH در این بخش معرفی می‌گردد. بر اساس این روش عوامل سرطانزا به گروه‌های زیر طبقه بندی می‌شوند:  
A1- سرطانزای تائید شده انسانی: بر اساس مدارک مستدل از طریق مطالعات اپیدمیولوژیکی ماده شیمیایی برای انسان سرطانزا می‌باشد. 
A2- مشکوک به سرطانزایی در انسان: اطلاعات کیفی مربوط به سرطانزایی ماده شیمیایی در حد کفایت مورد قبول قرارگرفته است ولی در اطلاعات ارائه شده کمبودهایی به شرح زیر وجود دارد که باعث تردیدهایی در تأثیر سرطانزایی قطعی ماده شیمیایی در انسان می‌گردد:
الف- اطلاعات متناقض 
ب- اﻃﻼﻋﺎت ﻧﺎﻗﺺ از ﻟﺤﺎظ ﮐﻤﯿﺖ 
ج- ماده شیمیایی در مطالعات انجام شده بر روی حیوانات آزمایشگاهی سرطان‌زا می‌باشد و شرایط خاص سم‌شناسی ماده[ (دوز) ﻫﺎ، (راه) ﻫﺎي تماس، (اندام) ﻫﺎي مورد هدف، نوع بافت و مکانیزم (های) اثرات وارده] مشابهت لازم با مواجهه‌های شغلی کارگران را دارا می‌باشد. 
به‌طور کلی طبقه‌بندی A2 در شرایطی به‌کار می‌رود که شواهد سرطانزایی انسانی یک عامل محدود بوده اما شواهد کافی در مورد سرطانزایی آن عامل در حیوانات آزمایشگاهی مشابه انسان موجود باشد.
A3- سرطان‌زای تأیید شده برای حیوان با ارتباط ناشناخته بر انسان: عواملی که سرطان‌زایی آنها برای حیوانات آزمایشگاهی در یک دوز نسبتاً زیاد با یک روش(ﻫﺎ)، محل (های) اثر، سوابق و مکانیسم‌هایی که ممکن است چندان مرتبط با مواجهه شاغلین نباشد، به اثبات رسیده است. مطالعه‌های اپیدمیولوژیکی موجود، افزایش ریسک سرطان‌زایی انسانی این عوامل را تأیید نمی‌کنند. شواهد موجود سرطان‌زایی این عوامل را در شرایط معمول مواجهه تأیید نمی‌کنند مگر مواجهه تحت شرایط غیرمعمول، با روش‌های غیرمحتمل و حدود مواجهه غیرطبیعی باشد. 
A4- غیرقابل طبقه‌بندی به عنوان یک عامل سرطان‌زای انسانی: عواملی که نگرانی‌هایی را در مورد سرطان زایی برای انسان پدید آورده است اما به دلیل کمبود داده‌ها امکان ارزیابی جامع در مورد آنها وجود ندارد. این مواد به علت فقدان اطلاعات کافی نمی‌تواند به طور صحیح مورد ارزیابی قرار گیرد. مطالعه‌های انجام‌شده بر روی بافت زنده و بر روی حیوانات آزمایشگاهی، شواهدی از سرطان‌زایی این مواد را به طوری که بتوان آنها را در یکی از گروه‌های قبلی طبقه‌بندی نمود، ارائه نشده است.
A5- مشکوک نبودن به عنوان یک عامل سرطان‌زای انسانی: عواملی هستند که بر اساس مطالعه‌های جامع و صحیح اپیدمیولوژیکی، مشکوک به سرطان زایی در انسان نمی‌باشند. این مطالعه‌های اپیدمیولوژیکی دارای جامعیت لازم، پیگیری مناسب برنامه پژوهشی و با سوابق مواجهه شغلی قابل اطمینان در دوزهای زیاد بوده است. تجزیه و تحلیل آماری اطلاعات به‌دست آمده از این پژوهش‌ها نشانگر عدم افزایش ریسک سرطان‌زای  انسانی در اثر مواجهه با این عوامل می‌باشد و یا هیچ اطلاعاتی در مورد سرطان زایی آنها بر روی حیوانات آزمایشگاهی موجود نمی‌باشد. موادی که هیچ‌گونه داده‌ای در مورد سرطان زایی انسانی یا حیوانی برای آنها گزارش نشده است لقب بدون سرطان زایی را به خود اختصاص داده‌اند.         
مواجهه‌های شغلی با عوامل سرطان‌زا باید در حداقل میزان نگه‌داشته شود. کارگرانی که با سرطان‌زاهای طبقه A1  بدون حد مجاز مشخص، مواجهه دارند می‌بایست به طور صحیح برای حذف بیشترین حد ممکن هنگام مواجهه با این مواد تجهیز شوند. برای سرطان‌زاهای A1 با حد مجاز (OEL) مشخص و سرطان‌زاهای گروه A2 و A3، مواجهه کارگر از کلیه روش‌ها می‌بایست به طور دقیق کنترل شود تا در نهایت مواجهه تا حد ممکن کمتر از OEL شود.

Substance، نام علمی ماده شیمیایی: زیرکونیوم و ترکیباتش
TWA، آستانه مجاز مواجهه شغلی: 5mg/m3
STEL، آستانه مجاز مواجهه کوتاه مدت: 10mg/m3
Notations، نمادها: A4
MW، وزن ملکولی: 91.22
TLV® Basis، مبنای تعیین آستانه مجاز مواجهه: تحریک سیستم تنفسی